’t Is weer een hele belevenis om “even” 165 deelnemers in drie bussen van Sabeh te krijgen in Berkel, Enschot en bij Torentjeshoef. Eenmaal geïnstalleerd en vastgegespt is iedereen gauw aan de praat en zelfs, dankzij twee of drie noeste vrijwilligers, aan de koffie of thee. De reis is immers aan de lange kant, zo’n tweeëneenhalf uur, en zo’n koffietje kan dan geen kwaad. De goede sfeer is er al gauw!

Aangekomen in Urk genieten we van koffie met heerlijk gebak bij De Goede Aanloop. We gaan op weg voor een rondrit door voornamelijk het nieuwe gedeelte van Urk (5 meter onder zeeniveau) met enorme visbedrijven, een groot aantal kerken van uiteenlopende denominatie, vele leuke huizen in de “Markense stijl” en de resten van de eeuwenoude, prachtige, houten palendijk, vertelde ons Tjalken, onze van geboorte Urkse gids aan boord van de bus. Deze vrijwilliger declameerde zelfs het Urkse volkslied. En hij staat helemaal achter de tekst:

“Maar het geldt nog als voorhenen, Urk dat is een soetendal, Wie er is die blijft er al”.

Het oude Urk hebben we daarna bewandeld. De sterke stijging verraadde dat dit voormalige eiland op een oude kleiheuvel ligt. Wij zagen de mooie huisjes in nauwe kasseiensteegjes, een enorme kerk, leuke doorkijkjes en hadden het besef van de open zee op korte afstand (het woei er stevig) en waren blij met de beschermende nieuwe dijk (van 1948).

De visafslag is de grootste van Nederland en, enigszins bizar, de vis wordt vanuit de zeehavens Harlingen, Lauwersoog en Den Helder per vrachtwagen aangevoerd om in Urk verhandeld en verwerkt te worden. Onze “veilingmeester”, een ervaren oud-visser, maakte ons in de veilingbankjes wegwijs in het bieden en dus het drukken bij een gewenste prijs. Dat is helemaal niet zo makkelijk, weten we nu! En hij vertelde enthousiast de geschiedenis van de vele soorten geëxposeerde netten die in de loop der tijden zijn ontwikkeld om vooral platvis (schol, tarbot tong, schar) te vangen. Helaas sneuvelde de allernieuwste, meest duurzame methode, de pulsvisserij, in de EU.

Wij hebben in ieder geval genoten van deze oude zeerot die alles wist over vis, netten en bieden.

Een uurtje later hebben we in Harderwijk genoten van een goed verzorgd diner, waarbij we nog steeds genoeg te babbelen hadden. Voorzitter Leo de Graaf attendeerde ons op het Toer Mee-gebeuren van zondag, en haalde zelfs het formidabele bedrag van € 354,61 op voor de organisatie van Pater Raaijmakers.

Om negen uur waren wij weer moe maar zeer tevreden in Berkel-Enschot.

Frank Smarius