Vragen? Geen vragen!

Het is vrijdag 24 september. Eén dag voor het afschaffen van de anderhalvemetermaatregel. Door het Corona wolkendek, dat al ruim achttien maanden boven het hoofd van de Nederlandse bevolking hangt, breekt het herfstzonnetje door. Het einde van een langdurig isolement van velen lijkt daarmee in zicht. Nog even de QR-code tonen als men naar het theater, de concertzaal of het plaatselijke restaurant gaat, maar het ergste leed lijkt geleden. In dit kader kwam de ALV van KBO Berkel-Enschot een dag te vroeg. Geen volle zaal, maar 66 leden die op gepaste afstand van elkaar zaten. Dat leverde – in tegenstelling tot de ALV vóór de Corona-crisis – een ietwat timide sfeertje op.

Herdenken overleden leden

Even na half twee werd zoals gebruikelijk de bijeenkomst geopend met het herdenken van de leden (30), die sinds 10 oktober 2020 zijn overleden. Een stijlvol afscheid. Overigens werd aan het einde van de ALV nog even stilgestaan bij de vraag of het herdenken tijdens de eucharistieviering op de eerste zondag van de maand op dezelfde wijze moet worden voortgezet. In de daaropvolgende discussie bleek een meerderheid voor een wat gewijzigde vorm te kiezen. Het KBO-bestuur was zich er overigens van bewust dat er weliswaar een meerderheid was om er in de toekomst een andere invulling aan te geven, maar had zeker ook begrip voor het feit dat slechts een beperkt aantal leden hun mening kenbaar hadden kunnen maken.

Koffie+

In een korte koffiepauze met als extraatje een heus appelflapje kwam aan de intense rust een einde. Het vertrouwde gekwebbel in de pauzes van eerdere ALV ’s vond ook nu zijn weg. Tijdens de pauze werden foto’s vertoond die beschikbaar waren gesteld door John Rodenburg. Jan Panhuijzen had de foto’s op creatieve wijze omgetoverd tot een prachtig totaalbeeld van de zomerschool-activiteiten.

De ALV

Algemene ledenvergaderingen hebben niet de reputatie een levendige discussie tot stand te brengen. Afmeldingen, ingekomen stukken, verslagen en notulen zijn vaak hamerstukken. Het was dan ook niet verwonderlijk dat de voorzitter in navolging van majoor Kees (een personage van Paul van Vliet) de welbekende uitspraak deed: “Vragen? Geen vragen!”. Na de verplichte agendapunten was er aandacht voor de aftredende bestuursleden Jeanne Rodenburg en Jan Freijse (respectievelijk opgevolgd door Margriet Krijnen-de Hingh en Jack van den Brand). Terecht dat Leo de Graaf de loftrompet stak over Jeanne en Jan. De zilveren speld van KBO-Brabant is dan ook een terechte beloning voor het vele werk dat beiden als bestuurslid hebben verricht. Zowel Jeanne als Jan blijven in verschillende commissies nog actief. KBO Berkel-Enschot mag zich gelukkig prijzen. In de rondvraag opperde Frank Smarius om het aanvangstijdstip van de ALV in de toekomst wat later te plannen en lichtte Jan Hermes de stand van zaken rondom de aangevraagde ANBI-status toe. Deze status, die doneren/ schenken aan KBO Berkel-Enschot belastingtechnisch aantrekkelijker maakt, is door de belastingdienst voorlopig afgewezen. Een gang naar de rechtbank in Breda met als doel de beslissing aan te vechten wordt voorbereid. Na sluiting van de vergadering bleek dat de ALV last had van de nog een dag geldende Corona-maatregelen: geen na-borrel, geen langdurige afterparty, maar een vroegtijdig huiswaarts keren. Jammer, dan maar bij de volgende ALV?

Tekst: Jan Harting

Gedicht voorgedragen door Loes Westgeest tijdens de herdenking voor de overleden leden.

Er is iets mis in mij

Er zit een grote misser
in mijn lijf
Vanaf een uur of vijf in de morgen
tot ik naar bed toe ga
zit er een leegte en toch zit het vol
met een grote misser
Als een blok beton
Vanaf dat ‘t grote missen echt begon

Ik mis je rust
Je geur
Ik mis het dichtslaan van een deur
Ik mis je gezelschap om mij heen
Het samen eten en het wijntje daaraan vooraf
Ik mis mijn gemopper als je weer eens laat opstond
Ik mis je schoenen slingerend op de grond
Je overhemden in de was
die ik wekelijks een uur lang stond te strijken
Het samen naar een tv-programma kijken
Het goeie morgen . . . wat zullen we vandaag gaan doen?
Ik mis de warmte van een zoen
Zachtjes op mijn wangen
Dat is de ergste misser
Wat kan ik dáár naar terug verlangen

Wanneer je alleen komt te staan
zal je een manier moeten vinden om door te gaan
met het leven dat nog zoveel heeft te geven
Er valt nog zoveel moois te beleven
Je moet het wèl willen zien
Op zoek gaan misschien
Die korte momenten van geluk
hebben dan stuk voor stuk
je verdriet
voor even verdreven