Op dinsdagmorgen 24 augustus rond half negen vertrokken 47 gevaccineerde leden en een chauffeur met de bus van Sabeh naar het uiteindelijk doel: de Maeslantkering in Hoek van Holland.
Maar, zoals het in de traditie van onze busreis past, eerst naar Terheijden waar de koffie met het gebruikelijke gebak klaarstond.

De reis ging daarna verder naar Rotterdam waar de Kop van Zuid en de Erasmusbrug werden aangedaan en de moderne architectuur en de grootsheid van de stad te bewonderen waren.
Het bezoekerscentrum van de Maeslantkering, het hoofddoel van de reis, was de volgende stopplaats. Een gids aldaar lichtte het doel en de werking van de kering, een onderdeel van de Deltawerken, toe. De kering is gemaakt om bij extreem hoog water de Waterweg voor de zee af te sluiten. Op de beide oevers ligt een gebogen stalen deur van 22 meter hoog, die bij sluiting 15 meter onder water en 5 meter boven water uitsteekt. De deuren die bevestigd zijn aan een imposante stalen buizenconstructie schuiven, als ze in werking worden gesteld, naar elkaar toe en sluiten op die manier de Waterweg af. Om een idee te geven van de omvang van de liggende constructie: de afstand tussen het scharnierpunt en de gebogen deur is meer dan de hoogte van de Eiffeltoren! Buiten kon de buizenconstructie met buizen van een diameter 1,87m bewonderd worden.

In het Keerhuis met uitzicht op de Waterweg en het scheepvaartverkeer van en naar Rotterdam werd de lunch gebruikt.

Na de lunch vertrok het gezelschap naar de Tweede Maasvlakte waar in het bezoekerscentrum Futureland kennisgenomen werd van het ontstaan van de tweede Maasvlakte.
Buiten was de volledig geautomatiseerde ontlading van de containers van een schip te zien: zo’n 10.000 containers worden van het schip een voor een met vrachtwagens naar hun bestemming gebracht. Iedereen was overweldigd door alle activiteiten in dit gebied, waar 300.000 mensen hun werk vinden. Als schrijver van dit verslagje kan ik als Rotterdamse chauvinist een gevleugeld gezegde niet onderdrukken: “In Rotterdam wordt het verdiend en in Amsterdam en Den Haag opgemaakt”.

Vervolgens werd in Terheijden genoten van een heerlijk driegangendiner. Tijdens het diner werd aan de oproep om geld te doneren voor het project Cochabamba van pater Raaijmakers ruim gehoor gegeven.

Rond 9 uur ’s avonds waren we terug in Berkel-Enschot. De deelnemers hadden niet alleen een interessante maar ook een gezellige dag gehad. En bovendien: het samenzijn na de isolatie door corona was een verademing.

Al met al een zeer geslaagde dag waarvoor dank uitgaat naar de organisatoren Agnes Sweep, Thijs Dingenouts en Lia van de Ven.

Leo de Graaf